Portret przedstawia Madeleine, młodszą siostrę malarza Emile'a Bernarda. Gauguin poznał ją latem 1888 roku, gdy przyjechała z matką do Pont-Aven, aby spędzić wakacje z bratem. Ładna siedemnastolatka odebrała staranne wykształcenie, a przez brata została wprowadzona w aktualne problemy artystyczne. Była interesującym partnerem w dyskusjach toczonych przez malarzy tworzących w kręgu Gauguina. Malarz prawdopodobnie zakochał się w Madeleine. Świadomy jednak tego, jak niewiele mógł jej ofiarować jako żonaty człowiek i ojciec pięciorga dzieci, przyjął wobec niej rolę starszego brata. Często dawał jej dowody swojej sympatii i oddania, np. jedną z martwych natur podpisał jej imieniem, a na obrazie przedstawił ją jako pełną wdzięku kobietę o tajemniczym spojrzeniu. Zamierzeniem Gauguina nie było uchwycenie podobieństwa modelki, co podkreślał Bernard (portretował Madeleine w tym samym czasie, malując m.in. obraz Madeleine w Lesie Miłości}: "Oczywiście, zarówno Gauguin, jak i ja nie próbowaliśmy namalować niczego poza karykaturą mojej siostry, ze względu na nasze ówczesne poglądy na temat charakteru; niemniej jednak Gauguin namalował portret (niepodobny do Madeleine, ale bardzo interesujący z punktu widzenia stylu) z pejzażem Pont-Aven w tle, w stylu swoich wczesnych obrazów". Gauguin uprościł sylwetkę i rysy dziewczyny, skupił się na ukazaniu cech jej charakteru, tajemniczości, którą udało mu się osiągnąć za pomocą lekkiej deformacji.W trochę kanciastej twarzy i skośnych, podobnych do kocich, oczach dziewczyny widać siłę charakteru, którą tak podziwiał Gauguin.Pejzaż, o którym wspominał Emile Bernard, znajduje się na odwrocie obrazu.

następny obraz